De uitdaging
Parkway Gate staat aan de Mancunian Way, de verhoogde weg langs de rand van het centrum van Manchester. Ian Simpson Architects ontwierp er drie gebouwen van veertien tot achttien lagen rond een binnenhof, met samen 729 studentenkamers. Elk gebouw kreeg aan de buitenkant een eigen materiaal en kleur, afgeleid van zijn directe omgeving. Langs de weg werd het een glasgevel in vlakken van gekleurd glas, naar een nachtopname van de lichtsporen van het verkeer. Studentenhuisvesting is in de kern één kamer, 729 keer herhaald. Een gevel die dat laat zien wordt een raster van vakjes, en drie gevels die elk iets anders doen lezen als drie losse gebouwen.
De oplossing
SCH Holland leverde het Cassettepaneel Silk-F voor de buitengevels, in contrasterende kleuren. De panelen staan verticaal en verschillen in breedte; ertussen zitten smalle raamstroken van ongelijke lengte, die per verdieping verspringen. De panelen lopen door tot in de schuin afgesneden dakrand. De montage lag bij European Sheeting.
Het resultaat
Een gevel waarin je de kamers niet kunt tellen. Doordat de panelen in breedte verschillen en de raamstroken ongelijk lang zijn, volgt het oog de staande stroken omhoog in plaats van verdiepingen af te tellen. Met één paneelmaat was elke kamer als een vakje in de gevel te zien geweest. Omdat de panelen vlak zijn, komt het verschil tussen twee buren alleen uit de tint, en bij laag zonlicht lichten de metallic panelen goud op naast het gebroken wit. De staande stroken komen op alle drie de gebouwen terug, ook in de glasgevel langs de weg, en houden het ensemble bij elkaar. In 2009 kreeg Parkway Gate de Overall Award van de Manchester Society of Architects.
Beeld
